แต่กลับทำให้คนไม่เคยอย่างควอนซุนยองถึงกับแอ่นอกรับ ริมฝีปากบางเม้มแน่น ใบหน้าน่ารักเชิดขึ้น
ความรู้สึกเสียววาบไปทั่วท้องน้อยแบบนี้มันมากเกินไปสำหรับซุนยอง
มือสากขยับมาจนถึงบั้นท้ายแล้วกำจนเต็มมือ ทั้งบีบ ทั้งเค้น จนซุนยองได้แต่ดิ้นไปมา
ราวกับเส้นประสาททั่วร่างถูกปลุก
ตอนนี้ไม่ว่าอีกคนจะจับตรงไหนก็รู้สึกเหมือนถูกจี้จุด
เขาได้แต่ดิ้นไปมาอย่างอ่อนระทวยภายในอ้อมแขนของโฮชิ
ความอุ่นร้อนตรงใบหูแทบจะทำให้ควอนซุนยองละลาย
หัวใจเต้นดังจนแทบจะระเบิดออกมา มืออีกข้างที่โอบเอวเขาอยู่ก็สาละวนทั้งลูบและไล้
ตอนนี้ซุนยองราวกับขี้ผึ้งลนไฟก็ไม่ปาน...
"อ๊ะ!"ซุนยองรีบยั้งมือห้ามอีกคนที่กำลังจะรั้งกางเกงเขาลง
"นายปฏิเสธฉันไม่ได้หรอก ควอนซุนยอง"
ใช่ เขาปฏิเสธไม่ได้จริงๆ.. โฮชิ อันตราย...
ซุนยองชักมือกลับแต่โดยดี หน้านวลที่มีผมม้าหันไปทางอื่น ความรู้สึกเย็นวาบบริเวณช่วงล่างช่างขัดกับความร้อนที่ใบหน้าจริงๆ
หัวใจเต้นดังจนแทบจะระเบิดออกมา มืออีกข้างที่โอบเอวเขาอยู่ก็สาละวนทั้งลูบและไล้
ตอนนี้ซุนยองราวกับขี้ผึ้งลนไฟก็ไม่ปาน...
ความเจ็บแปลบบริเวณข้างเอวถูกแทนที่ด้วยความอุ่นร้อนบริเวณที่เขาไม่เคยสัมผัสนอกจากมือตัวเอง
"เจ็บ อึก อ๊า! อื้อ แฮ่ก อ่ะ แฮ่ก อ่าา"
มือขาวขยุ้มกลุ่มผมของอีกคนที่กำลังขยับไปมาเบื้องล่าง ริมฝีบางสีพีชอ้าออกหายใจหอบ
ใบหน้าน่ารักแหงนขึ้นจนสุดคอ ลำคอปรากฎเส้นเอ็นขึ้นคล้ายกับกำลังอดทน
"ไม่ต้องกลั้นเสียงหรอกน่า" เจ้าของเสียงละออกจากอวัยวะเบื้องล่างเขาแล้ว
ซุนยองถูกหมุนเข้าหากำแพงแขนที่พ้นออกมาจากเสื้อสีขาวถูกยกขึ้นยันกำแพง
กลิ่นหอมประหลาดเหมือนเป็นยากระตุ้นให้เขามึนเมา
มือสากขยับไปมาราวกับรู้จุดอ่อนไหวของเขาและทำซ้ำอยู่อย่างนั้น
"อ่ะ อึก อึก อ่ะ แฮ่ก ๆๆ ฮ่ะ!" ซุนยองส่ายหน้าไปมากับความรู้สึกแปลกใหม่ที่ได้รับ
"อ่ะ อึก อึก อ่ะ แฮ่ก ๆๆ ฮ่ะ!" ซุนยองส่ายหน้าไปมากับความรู้สึกแปลกใหม่ที่ได้รับ
มันมากเกินไป
"ไม่ต้องแปลกใจหรอกฉันก็คือนาย"เสียงกระเส่าจากคนข้างหลังตอบคำถามในใจเขาราวกับได้ยินเสียง
มืออีกข้างที่ว่างก็ทั้งบีบทั้งเค้นหน้าอกของเขา
ลมหายใจหอบกระเส่าเป็นตัวกระตุ้นชั้นดีสำหรับโฮชิ
เรียวขาขาวที่ดูมีเนื้อน่ากัดสั่นราวกับหมดแรง
เสียงครางลั่นมาพร้อมกับน้ำขุ่นสีขาวที่ถลักออกมาเต็มมือของโฮชิ